زمینه: تقریبا 90 درصد زنان یکی از علائم سندرم پیش از قاعدگی را تجربه می کنند و این علائم بر کیفیت روابط زنان در خانواده، محل کار و اجتماع تاثیر می گذارد. هدف این پژوهش تعیین تاثیر درمان شناختی - رفتاری بر کاهش علائم سندرم پیش از قاعدگی است.روش کار: این پژوهش از نوع پژوهش شبه آزمایشی است، جامعه آماری پژوهش شامل 420 زن 25 تا 45 ساله بودند که از طریق فراخوان مایل به همکاری شدند. نمونه گیری به روش نمونه گیری داوطلبانه انجام گرفت. پس از جمع آوری پرسشنامه ها و حذف موارد ناقص و با توجه به محدوده سنی شرکت کنندگان (45-25 سال) و در نتیجه تکمیل فرم نشانگان پیش از قاعدگی که قبلا به سندرم پیش از قاعدگی تشخیص داده شده بودند، 34 نفر در دو گروه مساوی آزمایش و گواه هر کدام 17 نفر به صورت تصادفی جای گرفتند و پس از 10 جلسه مشاوره شناختی رفتاری برای گروه آزمایش داده ها مورد تحلیل کوواریانس قرار گرفتند.یافته ها: تحلیل آماری داده ها نشان داد که نمرات پس آزمون توسط متغیر مستقل مورد تاثیر واقع شده (F=113.24) و P-value=0.00<0.05 و میانگین نمره کل پرسشنامه سندرم پیش از قاعدگی در گروه آزمایش از 36.87 در پیش آزمون به 26.32 در پس آزمون کاهش یافت، ولی میانگین فوق در گروه گواه از 35.80 در پیش آزمون به 34.71 در پس آزمون تغییر داشته که این تغییر در گروه گواه معنادار نبوده است.نتیجه گیری: نتایج به دست آمده حاکی از آن بود که درمان شناختی - رفتاری بر مولفه های روانی و جسمانی سندرم پیش از قاعدگی کارمندان زن دانشگاه علم و صنعت تاثیر داشته و منجر به کاهش آنها گردیده است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

این پژوهش برای تعیین اثربخشی آموزش مبتنی بر مدل شناختی- فراشناختی- رفتاری بر کاهش علائم اختلال اضطراب اجتماعی صورت گرفت. روش پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه ی آماری این پژوهش کلیه بیماران مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی مراجعه کننده به مراکز خصوصی و عمومی سطح شهر کرمانشاه در سال 1394 بود، که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس تعداد 30 نفر از کسانی که از طریق مصاحبه ی -ساختاریافته (SCID-I) و پرسشنامه ی اضطراب اجتماعی کانور و همکاران (2000) واجد شرایط شرکت در مطالعه بودند، انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل (لیست انتظار) به صورت تصادفی جایگزین شدند. دوازده جلسه درمان شناختی- فراشناختی- رفتاری با توجه به مدل تدوین شده و بر اساس دیدگاه های نظری مربوطه، به صورت هفته ای دوبار برای گروه آزمایش اجرا گردید. در حالی که گروه کنترل در این مدت هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد. در پایان مداخله هر دو گروه مجددا با آزمون اضطراب اجتماعی کانور و همکاران (2000) مورد ارزیابی قرار گرفتند. برای تحلیل داده ها از آزمون تحلیل کواریانس تک متغیره (ANCOVA) استفاده شد. نتایج نشان داد که آموزش مبتنی بر مدل شناختی- فراشناختی- رفتاری بر کاهش علائم اختلال اضطراب اجتماعی در گروه آزمایش موثر بوده است (P<0.001). بنابراین، با توجه به اثربخش بودن مدل مورد نظر بر کاهش علائم اختلال اضطراب اجتماعی به نظر می رسد، درمانگران و مشاوران می توانند از این مدل تدوینی برای کاهش علائم اختلال اضطراب اجتماعی در بین مبتلایان استفاده کنند.

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان گروهی فعال سازی رفتاری بر کاهش علائم افسردگی، اجتناب شناختی – رفتاری و افزایش کیفیت زندگی انجام شد. تعداد 40 نفر از دانشجویان مبتلا به افسردگی پس از احراز شرایط پژوهش، انتخاب و در دو گروه درمان فعال سازی رفتاری (20 نفر) و کنترل (20 نفر) قرارگرفتند. گروه آزمایشی، 8 جلسه درمان فعال سازی رفتاری را دریافت کرد. شرکت کنندگان، مقیاس افسردگی بک (BDI-II)، پرسشنامه اجتناب شناختی-رفتاری (CBAD) و پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت (WHOQOL-BREF) را در سه مرحله پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری تکمیل کردند. یافته های پژوهش نشان داد که درمان فعال سازی رفتاری بر روی کاهش نشانه های افسردگی و اجتناب شناختی- رفتاری اثربخش است اما بر روی کیفیت زندگی تاثیر معنی داری ندارد. بر اساس نتایج تحقیق حاضر، درمان فعال سازی رفتاری به شیوه گروهی، بر کاهش نشانه های افسردگی و اجتناب شناختی- رفتاری در دانشجویان موثر است. نتایج این پژوهش می تواند برای متخصصان بالینی و مشاوران در مراکز مشاوره دانشگاهی تلویحات کاربردی داشته باشد.

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان شناختی-رفتاری با رویکرد عقلانی-معنوی در درمان وسواس-بی اختیاری (OCD) در زنان مبتلا، به روش شبه آزمایشی، با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه و مرحله پیگیری یک ماهه انجام شد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه مراجعه کنندگان به مراکز مشاوره شهر قم بود که بعد از تشخیص قطعی وسواس-بی اختیاری در مراجعان، تعداد 22 نفر از آنها به صورت دردسترس و براساس ملاک های ورود و خروج برای گروه نمونه انتخاب شدند. این افراد در دو گروه 11 نفره شامل گروه آزمایشی درمان شناختی-رفتاری با رویکرد عقلانی-معنوی (گروه آزمایش) و گروه گواه گمارده شدند. پس از اجرای مداخله بر روی گروه آزمایش، داده ها با آزمون های تحلیل کواریانس و تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر تحلیل شد. یافته ها نشان داد که درمان شناختی-رفتاری با رویکرد عقلانی-معنوی بر کاهش شدت وسواس-بی اختیاری زنان تاثیر مثبت معنادار داشت و این تاثیر در پیگیری یک ماهه پایدار بود. نتایج این تحقیق نشان داد که الگوی درمان شناختی-رفتاری با رویکرد عقلانی-معنوی، باورهای عقلانی را تقویت کرده و ترس های مذهبی-معنوی افراطی مربوط به خدا و گناه را کاهش می دهد و با اصلاح خود پنداره، خداپنداره و آخرت پنداره، بر کاهش شدت وسواس-بی اختیاری تاثیرگذار است.

زمینه بیماری افسردگی یکی از بیماری های شایع و مزمن در میان اقشار مختلف مردم است که میزان همبودی بالایی با سایر اختلالات روانی دارد. اما مسئله اصلی این اینست، آیا اصلاح سوگیری تفسیر برترمیم و کاهش علائم رفتاری و شناختی بیماران مبتلا به افسردگی تاثیر دارد؟ هدف بررسی اثر بخشی اصلاح سوگیری تفسیر برترمیم و کاهش علائم رفتاری و شناختی بیماران مبتلا به افسردگی بود. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و با پیگیری بود. جامعه ی آماری این پژوهش شامل بیماران مبتلا به افسردگی خفیف تا شدید بود تعداد 15 نفر به روش نمونه گیری دردسترس، به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارها عبارتند از: مقیاس افسردگی بک)II 1961)، نسخه ویرایش شده چک لیست نشانه ها (SCL-90-R) آزمون ذهن خوانی از طریق تصاویر چشم بارون و کوهن (2001) و نسخه فارسی آزمون ذهن خوانی از طریق صدا (نجاتی و همکاران، 1393). تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس آنوای یک راهه درون گروهی با اندازه گیری مکرر انجام شد. یافته ها اصلاح سوگیری تفسیر برترمیم و کاهش علائم رفتاری و شناختی بیماران مبتلا به افسردگی تاثیر دارد (0/001